در سوگ حریم شعر
.
.

.
می‌ بینمت
زیرک و لجوج
در خفا ی شعر
آدمیت را به مسخ میگیری
دزد و گستاخ، پیاله‌ای دروغ در دست
هذیان بنام شعر
خود شیفته
دیگران هیچ، خود محور
"شعر" چون عنکبوت بالا میرود از در و دیوار خانه‌ات
آنکه تو شعر خوانی و خود خوانی
آنکه میکشت حریم شعر


ادوا لا، سوئد ۵ مارس ۲۰۱۶

 

Jag lade huvudet på mormors knä

Där vi "barn" brukade få ro

Hon smekte, varsamt, mitt hår

”Livet är mycket bättre än många tror”

Jag var tyst

Hon började alltid med slutet

”Vi skall inte låta ondskan skrämma iväg det goda!”

Jag kände hennes hand som nu stod stilla

”Se skönheten! Det beundrarvärda!”

Hennes röst var mycket lågt

Men mormor! Höjde jag rösten

Vår stad har djupa sår.

Vår stad är tyst som döden.

Folk är stumma av rädsla.

Ingen vågar visa sig ute.

Inte ens gräset får växa!

Träd som reser sig huggas ner.

Gatlyktorna byter färg hela tiden

Det känns som gamar cirkulerar över staden

Solen skiner rött

Vi måsta lämna här!

Lämna parken som barnen lekt i

Glasskiosken, ballongerna och skratten

och alla vi känner

 

Vi ska iväg

Flykt

”Men jorden och himlen är det samma”

Viskade hon mycket tystare

”Ingen kan ta ifrån oss stjärnorna och morgonen!”

Hon smekte inte mitt hår längre

Luften fylldes av en tung tystnad

Vad tyst! Sade jag

Och mormors hand kändes kall

…

Var är de andra?

…

Mormor?

Mormor!

…

 

 

Kiomars

24 okt 2014

 

Mormors farväl

 

Jag lade huvudet på mormors knä

Där vi "barn" brukade få ro

Hon smekte, varsamt, mitt hår

”Livet är mycket bättre än många tror”

Jag var tyst

Hon började alltid med slutet

”Vi skall inte låta ondskan skrämma iväg det goda!”

Jag kände hennes hand som nu stod stilla

”Se skönheten! Det beundrarvärda!”

Hennes röst var mycket lågt

Men mormor! Höjde jag rösten

Vår stad har djupa sår.

Vår stad är tyst som döden.

Folk är stumma av rädsla.

Ingen vågar visa sig ute.

Inte ens gräset får växa!

Träd som reser sig huggas ner.

Gatlyktorna byter färg hela tiden

Det känns som gamar cirkulerar över staden

Solen skiner rött

Vi måsta lämna här!

Lämna parken som barnen lekt i

Glasskiosken, ballongerna och skratten

och alla vi känner

 

Vi ska iväg

Flykt

”Men jorden och himlen är det samma”

Viskade hon mycket tystare

”Ingen kan ta ifrån oss stjärnorna och morgonen!”

Hon smekte inte mitt hår längre

Luften fylldes av en tung tystnad

Vad tyst! Sade jag

Och mormors hand kändes kall

…

Var är de andra?

…

Mormor?

Mormor!

…

 

 

Kiomars

24 okt 2014

 

بدرود!

بدرود!
گذشت آن حدیثی که زندگی‌ بود؟
شاید آغازی دیگر

کیست نشسته منتظر در پس این دیوار یا که در ختم آن کوره راه؟
شاید هیچ کس ؟
شایدم عشق؟
شاید آن دستی‌ که نرم بود و لطیف
دشنه‌ای داشت زهراگین
که هیچ طبیبی را نبود پاد زهرش
یا که تنها دستی‌ بود تنها؟
زمان می‌گذرد
باید هرچه زودتر عشق شد!

Oxevik 17 aug-12

جنگ

جنگ در غزه
جنگ در عراق
جنگ در لیبی‌

جنگ افغانها
جنگ دولت‌ها
جنگ ملتها
جنگ تو با من جنگ من با تو
جنگ، جنگ، جنگ
پیروز کیست؟
آن مادر فرزند مرده؟
آن کودک مرده؟
یا پدری که ضجه ا‌ش هر دلی‌ را میخرا شّد؟
آن که بیشتر خون ریزد؟
یا آن که با خدا نسبتی دارد؟
کجاست آن پیروزی؟
و سئوال آخر...
آیا میدانی من ترا ستیزی نیست؟
اکسویک ۱۰ آگوست ۲۰۱۴

تکرار یک سوال

من ماندم و تکرار یک سوال
آیا انتخابی هست هنوز؟
یا باز یکی‌ قرعه از میان انبوه؟

بیهوده درین خشکزار دنبال چه میگردیم؟
نه گلی‌، نه حتا ساقه ای
کندو‌ها را دیگر زنبورها ی عسل نمی‌سازند
و آن دست فروش دیگر طبقش خالیست
اما داد میزند هنوز:
ای‌ حراجش کردیم!
بشتابید!
دل بدم! دل ...

سوئد، اکسویک، یک "شب"!

برگردیم

بیا از اینجا برگردیم
بدانجا که همه چیز اغازشد
انجا که هر چه میدیدیم حقیقت داشت
دستها نیز لطافتی امن
دورخیزی دیگر
شاید اینبار  دستم پر شود از دستت

Oxevik 23 juni-14

دور یار

دور یار

همدمی دارم شکر شکن
دور است اما درون قلب من
نه تکبر دارد و نه خود شیفتگی
گردش مریدهاست در هر انجمن


تقدیم به استاد سخنم
اکسویک ۲۵ ماه مه‌ ۲۰۱۴

دستم بگیرOxevik 18/4-14

آبشاری با تو میخروشد اینجا
منهم دلمشغول
نه دردی در جسم نه غمی در دل‌
نه حتا سرمای دلتنگی‌
دوری یا غربت
سفره بزم روزگار رنگین‌تر است اینک
دستم بگیر و بر سر این خوان نشین
میهمان من و این چرخ

هم میهن

فرسوده زنی‌

پوست و استخوان

دو فرزند، هردو خردسال

هر یک از جنسی‌

مردی له‌ شده و شرمسار

دستش تهی

بیکار

در دود و دم اسیر

یکیشان تن‌ فروشد دیگری جان

هر دو هم میهن

نه با آنکه سیاه پوشد!

با تو!

یا من!

پاسخی هست آیا؟

یا که باید گفت بدرود؟

یا فریاد؟

شایدم دلی‌ از سنگ یا آهن؟

کجا ست آن کاوه؟

تا بکوبد کاخ هاشان بر سر

آن پلیدان و

این اهریمن؟

Oxevik 6/2-14

Är alla muslimer "Talibaner" ?

De allra flesta muslimer är inte "Talibaner". Jag kommer från ett av världens sämsta religiöst styrda land, Iran. Jag är för ett sekulärt samhälle med religionsfrihet. Jag är också starkt mot blandningen av religion och politik. Jag tror att om 50 år kommer det att vara helt normalt och höra böneutrop som kyrkklocka. Detta är en process som inte går att stoppa! Mitt förslag är att hitta lösningar och svar på de frågor som oroar oss. Hitta vägar för att mötas inte stötta bort! Glöm inte att denna process är till en stor del resultaten av världshändelser och pågår i hela jordkloten (så gott som). Jag tror att om 50 år kommer många att förvånas över att vi ägnade så mkt tid åt symbolerna istället för kärnfrågan. Det var inte länge sedan som kvinnorna fick rösträtt här hemma. Det var inte länge sedan fattiga, gamla,... satte i samma sits, Många sådana tokigheter har, tack och lov, försvunnit men många är fortfarande kvar. Jag håller med dig när det gäller användning av begreppet islamofobi. Men man behöver inte vara islamofob för att begränsa sina tankar i nutiden. Att inte ha längre perspektiv som sträcker sig i 50 år betyder en risk att vi inte blir förstådda av våra kommande generationer. Vi ville inte ge "rösträtt" till en del av våra landsmän/landskvinnor! Vi var rädda för att höra böneutrop! Som hörs i många andra länder utan något problem. På samma sätt som kyrkklockorna hörs i även många "muslimska" länder. Jag är absolut inte religiös men jag tycker att alla får bestämma själva om de vill manifestera sin tro. Är vi övertygade att vi tänker bättre behöver vi inte vara oroliga. Som när vi ser någon med hakkors på mössan eller en kors tatuerad på nacken.

سنگ سنگسار

همچو سنگ سنگسار

خون آلود

همچو ژرفای سیاه غار

سیه رو

همچو قحبه پیری

گستاخ

همچو یک پوزخند

پر از چندش

با حماقتی به بزرگی‌ البرز

چشمی کور

گوشی کر

فقط با نمازی

میخواهی‌ رهبرم باشی‌ !!!

Oxevik 12/4-13

پیامی در راه است

برگی دیگر از کتاب زندگی ‌

چلچله‌ای بر آن بام بلند

قصه دخت شاه پریان

و اندکی‌ خاموشی، اضطراب

و پرسشی ابدی

دوست داشتن یا عشق

نه‌ عشق و باز هم عشق

انتظار

قلبم تپپشی دیگر دارد
  
 پیامی در راه است

Oxevik 31 mars 2013

زمزمه بدرود

دیر یا زود
به رهی خواهی‌ رفت که آدمها و حوا ها
در سکوتی مطلق
به آرامی از آن میگذرند
رهی در پس کوهی بلند، درّه‌ای ژرف، آبشاری بلند، تیغه‌ای تا به فلک
و کوره راهی‌ که زندگی بود
با آخرین نگاه به کوه
بدرود را زمزمه میکنی‌
با تبسمی یا آهی...

اکسویک مارس ۲۰۱۳

Ond/god

Det är mycket lätt att vara ond. Det fattar du när det är för sent! Du skadar inte bara andra utan även dig själv. Var rädd om dig! Var god!

خشونت علیه زنان

بی نظیرترین متنی که در رابطه با خشونت علیه زنان نوشته شده است .


زخمی که نمی بینیم :



می دانید؟ خشونت همیشه یک چشم کبود و دندان شکسته و دماغ خونی نیست. خشونت، تحقیر، آزارو گاهی یک نگاه است. نگاه مردی به یقه ی پایین آمده ی لباس زنی وقتی که دولا شده و چایی تعارف می کند. نگاه برادری است به خواهرش وقتی در مهمانی بلند خندیده. نگاهی که ما نمی بیینیم. که نمی دانیم ادامه اش وقتی چشم های ما در مجلس نیستند ...چیست. ترسی است که ارام آرام در طول زمان بر جان زن نشسته



خشونت بی کلام، بی تماس بدنی، مردی است که در را که باز می کند زن ناگهان مضطرب می شود، غمگین می شود. نمی داند چرا. در حضور مرد انگار کلافه باشد. انگار خودش نباشد. انگار بترسد که خوب نیست. که کم است. که باید لاغرتر باشد چاق تر باشد زیباتر باشد خوشحال تر باشد سنگین تر باشد سکسی تر باشد خانه دارتر باشد عاقل تر باشد. خشونت آن چیزی است که زن نیست و فکر میکند باید باشد. خشونت آن نقابی است که زن می زند به صورتش تا خودش نباشد تا برای مرد کافی باشد. مرد می تواند زن را له کند بدون اینکه حتی لمس اش کند. بدون اینکه حتی بخواهد لهش کند. این ارث مردان است که از پدران پدرانشان بهشان رسیده

خشونت، آزار، تحقیر امتداد همان "مادر جنده ها، جنده ها، خواهر جنده ها، مادرش را فلان ها، عمه اش را بیسار"هایی است(باعرض پوزش) که به شوخی و جدی به هم و به دیگران می گوییم. خشونت، آزار، تحقیر همان "زن صفت، مثل زن گریه می کردی"هایی است که بچه هایمان از خیلی کودکی یاد می گیرند.



خشونت، آزار، تحقیر، پله های بعدی نردبانی هستند که پله ی اولش با فلانی و بیساری معاشرت نکن چون... فلان لباس را نپوش چون...است. چون هایی که اسمشان می شود "عشق". عشق هایی که می شوند ابزار کنترل. که منتهی می شوند به زنانی بی اعتماد به نفس، بی قدرت، غمگین، تحقیر شده، ترسان، وابسته، تهدید به ترک شده و شاید کتک خورده که فکر می کنند همه ی زخم هایشان از عشق است. که مرد عاشق زخم می زند و زخم بالاخره خوب می شود.



خشونت زنی است که زیر نفس های آغشته به بوی الکل مردش تظاهر به لذت می کند و فکر می کند قاعده ی بازی همین است. خشونت توجیه آزار روحی، کلامی، جسمی، جنسی مردی است که مست است. مستی انگار عذر موجهی باشد برای ناموجه ترین رفتارها.



می دانید؟ کتک بدترین نوع خشونت علیه زنان نیست. کبودی و زخم و شکستگی خوب می شوند. قدرت و شادابی و باور به خویشی که از زن در طول ماهها و سالها گرفته می شود گاهی هیچ وقت، هیچ وقت، ترمیم نمی شود



خشونت دست سنگین پدری است که بر صورت دخترک 9 ساله اش بلند می شود اما هرگز فرود نمی آید.

خشونت گردنکشی برادری است که نگاه پسرک معصوم همسایه را کور می کند و خواهر را ناامید می کند از عشق پاک و دیوار به دیوار همسایگی

. خشونت آروغ زدن های شوهر است به جای دستت درد نکند برای دستپخت عالی یک صبح تا ظهر حبس شدن در آَشپزخانه .

خشونت قانون نابرابر حق قیومیت پدربزرگی است که در فقدان پدر ، صاحب بلامنازع نوه ی دختری اش می شود بی اینکه حضور مادر در جایی دیده شده باشد. خشونت حق ارثی است که پس از مرگ پدر به تو داده می شود نیم آن چیزی که برادرت می گیرد و تازه منت بر سرت می گذارند که نان آور خانه ات دیگری است . خشونت خود ما زنانیم که تمامی اینها را می پذیریم بی هیچ اعتراضی و آن کسی را هم که در میانمان به اعتراض بلند می شود با القاب زن فلان و بهمان به سخره می گیریم . خشونت خود خودمانیم و از ماست که بر ماست .Visa mer

دستم تهی‌ست

دستم تهی‌ست

دستت را در دستم بگذار

تا هفت اورنگ را لمس کنیم

و آن یکی‌ ستاره

که نماد بامداد است

دستت را در دستم بگذار

مرواریدهای سیاه را که به شب بدانها نیازی نیست

بریز به کام صدف‌های مرده شان

تا برهنه به آغوش کوه بازگردیم

به میثاق صلابت سلحشورانش

با گلی‌ بابونه در گیسویت

که مشتاق نسیم است

دستت را در دستم بگذار

Oxevik 4 jan 2013

Nyårs bön

Jag vill höra att:
-Beshar Asad i Syrien har sökt asyl i Ryssland!
-Khamenei i Iran sökt asyl i Paradiset!
-Broderskapet i Egypten har lovat att Deklarationen av mänskliga rättigheter ska ligga som grund för Egyptiska lagar!
-Israel och Palestina själva har kommit på en bra lösning för en fredlig och varaktig samexistens!
-Alla arbetslösa i Mexiko, Colombia, ... har fått jobb så att de behöver inte tvingas att jobba åt narkotikaligor!
-USA slutar med sin arroganta utrikespolitik och stöd till diktaturer som Saudiarabien!
-Kina och Ryssland slutar med att stödja diktaturer och ställer sig bredvid folken!
-Situationen (i hela världen) för kvinnor, ungdomar, handikappade, flyktingar, ... blir som det ska och att vi i Sverige blir av med Alliansens styre vid nästa val! Amen!

Oxevik, Dec 2012

برف سرخ

بگذار برف سرخ ببارد
بگذار باد سقف خانه‌های کوچک را با خود ببرد
بگذار از فصلها فقط پاییز و از آسمان تنها ابر را ببینیم
بگذار از کبک ها، تیر خورده‌ها را به خاطر بسپاریم
بگذار اشک جای لبخند و خشم جای محبت را بگیرد
بگذار شکوفه‌های یاس پژمرده و کبوترها ی نامه بر اسیر جغد‌ها گردند
بگذار سیاهی حتا شعله شمع‌های جشن تولد هیچ کودکی را نیز تحمل نکند
بگذار مرا با آرزوهای دیرینم
و لجاجتم که دنیا همینطور نمی‌ماند

اکسویک ۱۲/۱۲-۱۲ میلادی

بزرگترین پیروزی جمهوری اسلامی

بزرگترین پیروزی جمهوری اسلامی در مقابل حریفانش کاشتن بذر ناامیدی در دل‌ آنها و دلمشغول کردن آنهاست به مصرف دیوانه‌وار سیگار، مشروب، مواد مخدّر و هرچیز دیگری که مضر است. این کارهای منفی‌ و مخرب مقاومت در برابر دیکتاتور تلقی‌ میشن!!! روابط جنسی‌ بی‌ رویه و اقرار آمیز نیز معمولاً به عنوان مبارزه با رژیم محسوب می‌شه !!! هر کسی‌ که سخنانش بیشتر بوی یأس ، خاکستر، خون، اشک و زاری بده و دیگران را از زندگی‌ سیر کنه خودشو روشنفکر حس میکنه!!! این پیروزی را به جمهوری اسلامی باید متأسفانه تبریک گفت! :-(((